علل وعوامل كاهش ميل جنسي

میل  جنسی(libido)  بطور  چشمگیری  در  افراد  مختلف مـتـفاوت  میـباشد،  حتـی  در  یک  فرد  بسته  به  شرایط  درونی  و  بیرونی،  میل  جنسی  متغیر  میباشد.  

 کـاهـش  میـل  جنـسی  در  زنان  امری  بسیار  شایع  و  در  مـردان  امری  نادر  اسـت.  (حـتـی  غـالب  مـردانی  کــه  از  اختلال  نعوظ  رنج  میبرند  نیز  میل  جنسی  خود  را  از  دست  نمیدهند.)

  هورمون  جنسی  مردانه  ی  تستوسترون  نقش  فراوانی  بروی  میل  جنسی  در  هر  دو  جنس  مرد  و  زن  ایفا  میکند.  

   برخلاف  تصور  عام  پس  از  یائسگی  احتمال  افزایش  میل  جنسی  در  زنان   بیشتر  است  تا  کاهش  میل  جنسی. 

  علل  کاهش  میل  جنسی  در  مردان:

  علل  جسمی: 

  ۱-اعتیاد  به  الکل  و  یا  مواد  مخدر

  ۲-کم  خونی  (نادر)

  ۳-افزایش  ترشح  هورمون  پرولاکتین  از  غده  هیپوفیز. 

  ۴-چاقی  (علت  شایع) 

  ۵-مصرف  برخی  داروها  (بویژه  داروهای  درمان  مشکلات  پروستات) 

  ۶-کاهش  هورمون  جنسی  تستوسترون  (نادر) 

  ۷-بیماریهای  عمومی  و  مزمن  نظیر  دیابت. 

  علل  روانی: 

  ۱-افسردگی. 

  ۲-استرس. 

  ۳-خستگی  و  کار  زیاد. 

  ۴-اختلافات  و  مشکلات  جدی  با  شریک  زندگی. 

  ۵-گرایشات  همجنس  گرایانه. 

  ۶-ترس  از  عدم  توانایی  در  ارضاء  شریک  جنسی. 

  ۷-استرس  های  محیطی  از  قبیل  سروصدا  و  یا  نورهای  آزاردهنده. 

  علل  کاهش  میل  جنسی  در  زنان: 

  علل  جسمی: 

  ۱-کم  خونی  به  علت  از  دست  دادن  آهن  در  هنگام  عادات  ماهانه  و  یا  زایمان  (شایع) 

  ۲-اعتیاد  به  الکل  و  یا  مواد  مخدر. 

  ۳-بیماریهای  عمومی  و  مزمن  نظیر  دیابت. 

  ۴-پس  از  زایمان،طی  بارداری  و  یا  شیردهی  به  علت  تغییرات  شدید  هورمونی. 

  ۵-مصرف  برخی  داروها  از  قبیل  آرام  بخش  ها،ضد  افسردگی  ها،کاهنده  فشار  خون  و  ضد  حاملگی. 

  ۶-افزایش  ترشح  هورمون  پرولاکتین  از  غده  هیپوفیز. 

  علل  روانی: 

  ۱-افسردگی. 

  ۲-استرس. 

  ۳-خستگی  و  یا  کار  زیاد. 

  ۴-اضطراب. 

  ۵-تجارب  پیشین  آزارهای  جنسی  و  یا  تجاوز  جنسی. 

  ۶-گرایش  به  همجنسان  خود. 

  ۷-اختلافات  و  مشکلات  جدی  با  شریک  زندگی. 

  ۸-شرایط  زندگی  دشوار(زندگی  کردن  در  یک  منزل  مشترک  یا  والدین  خود  و  یا  والدین  شریک  زندگی) 

  ۹-استرس  های  محیطی  از  قبیل  سروصدا  و  یا  نورهای  آزاردهنده. 

 دلایل  مشترک  در  مردان  و  زنان: 

  ۱-اضطراب  عملکردی:  چنانچه  مردان  در  رابطه  های  گذشته  انزال  زودرس  و  یا  اختلال  در  نعوظ  و  زنان  رابطه  جنسی  دردناک  و  یا  عدم  رسیدن  به  ارگاسم  را  تجربه  کرده  باشند،  از  بیم  تکرار  آن  ممکن  است  از  رابطه  جنسی  امتناع  ورزیده  و  یا  از  آن  دلزده  شوند. 

  ۲-  افزایش  آشنایی:  عموما  میل  زوجین  برای  برقراری  رابطه  جنسی  با  یکدیگر  با  گذشت  زمان  کاهش  می  یابد. 

  ۳-سرکوب  کننده  های  میل  جنسی:  از  قبیل  تغییر  در  ظاهر  فیزیکی  (چاقی  و  یا  لاغری)،  بوی  نامطبوع  بدن،  نامرتبی  موها  و  لباس  و  عدم  رسیدگی  به  بهداشت  فردی. 

  ۴-فعالیت  بدنی  خیلی  زیاد  و  یا  خیلی  اندک. 

  ۵-عدم  آگاهی  از  دانش  جنسی،  خواسته  ها  و  ترجیهات  جنسی  شریک  زندگی. 

  ۶-تکراری  شدن  شیوه  و  وضعیت  بدنی  برقراری  رابطه  جنسی. 

 راهکارهای  درمانی  کاهش  میل  جنسی: 

 ۱-درمان  برای  هریک  از  اختلالات  زمینه  ای. 

 ۲-هورمون  درمانی. 

  ۳-کنترل  استرس. 

  ۴-مشاوره  با  کارشناسان  مسایل  زناشویی. 

  ۵-فراگرفتن  مهارتهای  گفتگو  و  برقراری  ارتباط  موثر  با  جنس  مخالف. 

  ۶-رفع  اختلافات  و  حل  مشکلات،  تنشها  و  رنجش  ها. 

  ۷-افزایش  صمیمت  با  شریک  زندگی. 

  ۸-آموزش  جنبه  های  مختلف  رابطه  جنسی. 

  ۹-در  میان  گذاشتن  علایق  جنسی  و  خیالپردازیهای  جنسی. 

  ۱۰-رسیدگی  به  وضع  ظاهری  و  بهداشت  فردی. 

  ۱۱-ایجاد  تنوع  در  نحوه  و  مکان  برقراری  رابطه  جنسی  بصورت  دوره  ای. 

  ۱۲-اجتناب  از  بی  تحرکی. 

  ۱۳-ایجاد  اعتدال  در  کار  و  جنبه  های  دیگر  زندگی