بنام خدا

وصف خوبي هاي يك برادر

زیباترین متنی که در عمرم از یک انسان  دیده ام یک متنی است از امام علی (ع) در وصف خوبي هاي يك برادر که جهت بهره برداری عزیزان علاقمند در اینجا آورده ام.

امام علی (ع) می فرماید:  در گذشته یک برادر خدایی( و دینی) داشتم ( که توصیفش چنین بود ):  آنچه او را در نظرم بزرگ جلوه می داد کوچکی دنیا در نظر او بود . او از تحت حکومت شکمش خارج شده بود  آنچه نمی یافت اشتهایش نداشت. و از آنچه می یافت زیاد مصرف نمی‌کرد . اکثر اوقات زندگیش ساکت بود. اگر سخن می گفت بر گویندگان چیره بود و عطش پرسش کنندگان را فرو می نشاند. ضعیف و مستضعف بود اگر کاری جدی به میان می آمد همچون شیر بیشه می خروشید و مانند مار بیابانی به حرکت می آمد. پیش از حضور در محکمه قضاوت دلیل اقامه نمی کرد. هیچکس را نسبت به کارش در آنجا که امکان داشت عذری داشته باشد قبل از استماع عذرش ملامت نمی نمود. از هیچ دردی جز هنگام بهبودی شکایت نمی‌کرد .سخنی را می گفت که خود انجام می داد و چیزی که عمل نمی‌کرد نمی‌گفت اگر در سخن گفتن مغلوب می‌شد در سکوت کسی بر او غلبه نمی یافت بر شنیدن حریصتر بود تا گفتن. هرگاه دو کار برایش پیش می آمد می اندیشید که کدام به هوا و هوس نزدیکتر است با آن مخالفت می ورزید.  بر شما باد به داشتن این اخلاق نیک از یکدیگر در داشتن آنها سبقت گیرید. و اگر قدرت انجام همه آنها را ندارید. بدانید انجام کمی از آن بهتر از ترک بسیار است.

وقال (ع) : کان لی فیما مضی اخ فی الله،  و کان یعظمه فی عینی صغر الدنیا فی عینه و کان خارجا من سلطان بطنه،  فلا یشتهی ما لایجد و لا یکثر اذا وجد و کان اکثر دهره صامتا،  فان قال بذالقائلین و نقع غلیل السائلین و کان ضعیفا مستضعفا  فان جاء الجد فهو لیث غاب، و صل واد،  لا یدلی بحجه حتی یاتی قاضیا و کان لا یلوم احدا علی ما یجد العذر فی مثله، حتی یسمع اعتذاره،  و کان لا یشکو وجعا الا عند برئه، و کان یقول ما یفعل و لا یقول ما لا یفعل، و کان اذا غلب علی الکلام لم یغلب علی السکوت، و کان علی ما یسمع احرص منه علی ان یتکلم، و کان اذا بدهه امران ینظر ایهما اقرب الی الهوی فیخالفه، فعلیکم بهذه الخلائق فالزموها و تنافسوها فیها، فان لم تستطیعوها فاعلموا ان اخذ القلیل خیر من ترک الکثیر             نهج البلاغه